Tuesday, October 27, 2026

"हा कामगारांसाठी अत्यंत क्रूर काळ असेल": कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या महाभयंकर परिणामांवर बिल गेट्स यांचा जगाला इशारा

कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा वेग आणि त्याचा समाजावरील परिणाम आता कोणत्याही शास्त्रज्ञाच्या किंवा सरकारांच्या नियंत्रणाबाहेर जाऊ लागला आहे. तंत्रज्ञान आणि संगणक विश्वाचे एक मोठे प्रणेते, मायक्रोसॉफ्टचे संस्थापक बिल गेट्स यांनी नुकतीच ब्रिटनच्या 'द ऑब्झर्व्हर' या वृत्तपत्राला एक मुलाखत दिली आहे. या मुलाखतीत गेट्स यांनी निराशजनक सुरात असा इशारा दिला आहे की, एआयच्या या नव्या उत्क्रांतीच्या युगात माणसांना मोठ्या प्रमाणावर आपल्या नोकऱ्या गमवाव्या लागतील. कॉर्पोरेट जगाची आणि व्यवसायांची सध्याची संपूर्ण मानसिकता आणि प्रोत्साहन रचना चुकीच्या दिशेने जात असून, "रोबोटला कामावर ठेवा, माणसाला कामावरून काढा आणि नंतर मागे वळूनही पाहू नका," अशी क्रूर व्यावसायिक नीती आता जगभर रुजत चालली आहे, अशी सडेतोड टीका त्यांनी केली आहे.


बिल गेट्स यांनी सध्याच्या या एआयच्या युगाचे वर्णन एका मोठ्या 'उत्क्रांतीच्या टप्प्यासारखे' केले आहे. त्यांच्या मते, मानवाच्या इतिहासात आता प्रथमच अशी वेळ आली आहे जेव्हा मनुष्य हा या ग्रहावरील  सर्वात 'बुद्धिमान जीव' उरलेला नाही. या ऐतिहासिक बदलामुळे जागतिक रोजगार बाजारात एक अभूतपूर्व आणि मोठा विध्वंस  पाहायला मिळेल. नवनवीन शोध लावण्याची कौशल्ये, व्हाईट-कॉलर म्हणजेच कार्यालयातील बसून करण्याची कामे, आणि आता ह्युमनॉइड रोबोट्समुळे माणसाची शारीरिक कष्टाची कामेही वेगाने एआयद्वारे हिरावून घेतली जातील.

जेव्हा लाखो लोकांच्या नोकऱ्या जातील, तेव्हा त्या बेरोजगार लोकांच्या गरजा पूर्ण करण्यासाठी, त्यांच्या भविष्यातील शिक्षणासाठी आणि त्यांना नवीन कौशल्ये शिकवण्यासाठी सरकारांना पैशांचे नवीन स्रोत शोधावे लागतील. गेट्स यांनी एका महत्त्वाच्या आर्थिक पेचप्रसंगाकडे लक्ष वेधले आहे. ते म्हणतात की, "एआयमुळे जगाची एकूण समृद्धी नक्कीच वाढेल, परंतु बेरोजगार माणसांना वाचवण्यासाठी आवश्यक असलेल्या 'सुरक्षा जाळ्याचा' निधी मात्र खूप कमी होईल." या महाभयंकर आर्थिक आणि सामाजिक संकटावर उपाय म्हणून बिल गेट्स यांनी एआयच्या वापरावर कर लावण्याची जोरदार शिफारस केली आहे. कंपन्यांना एआय वापरण्यासाठी एक विशिष्ट 'टोकन टॅक्स' भरावा लागू शकतो, ज्याचा उपयोग बेरोजगार कामगारांच्या कल्याणासाठी करता येईल.

यासोबतच, श्रीमंतांवरील कराबाबतही गेट्स यांनी पुरोगामी भूमिका मांडली आहे. जगातील अब्जाधीशांनी  जास्त कर भरला पाहिजे, असे त्यांचे ठाम मत आहे. गेट्स यांनी स्वतःच्या आयुष्यात आतापर्यंत १४ अब्ज डॉलर्सचा कर भरला आहे, पण त्यांनी प्रामाणिकपणे कबूल केले आहे की, जर सरकारने मागितले असते, तर ते आजवर भरलेल्या कराच्या दुप्पट, म्हणजेच तब्बल ४० अब्ज डॉलर्सचा कर भरण्यासही आनंदाने तयार होते. अमेरिकेसह अनेक श्रीमंत देशांमध्ये सरकारचा अवाढव्य खर्च आणि कर वसुली यांचा ताळमेळ पूर्णपणे बिघडला आहे. त्यामुळे भविष्यात श्रीमंतांवर जास्त कर लादण्यासोबतच सरकारांना स्वतःचा अनावश्यक खर्चही कमी करावाच लागेल.

एआयचा वापर करून नवीन औषधांचा शोध लावण्यासारख्या चांगल्या गोष्टी नक्कीच घडतील, हे गेट्स मान्य करतात. परंतु, तंत्रज्ञानाची ही अफाट प्रगती जगातील सर्व सरकारांच्या 'गुणवत्तेची आणि क्षमतेची सर्वात मोठी कसोटी'  पाहणारी ठरेल. आज जगभरातील विकसित देश आधीच भू-राजकीय तणाव आणि अनेक आघाड्यांवरील समस्यांशी झुंजत आहेत. अशा नाजूक आणि कठीण वेळी एआयचे हे नवे संकट म्हणजे आगीत तेल ओतण्यासारखेच आहे.

सर्वात धक्कादायक आणि चिंतेची बाब म्हणजे, गेट्स यांनी अल्पकाली धोक्यांमध्ये थेट 'बायोटेररिझम' (जैविक दहशतवाद) आणि 'सायबर हल्ल्यांचा' उल्लेख केला आहे. पण त्यांचा सर्वात मोठा आणि भयंकर इशारा हा या दशकाच्या शेवटी, म्हणजेच २०३० च्या आसपास घडणाऱ्या गोष्टींबद्दलचा आहे. गेट्स यांच्या मते, या दशकाच्या अखेरीस कृत्रिम बुद्धिमत्ता ही मानवाच्या पूर्णपणे नियंत्रणाबाहेर जाऊन स्वतंत्रपणे काम करू लागेल. येत्या तीन ते चार वर्षांतच जगाला एआयच्या 'अलाइनमेंट'च्या प्रश्नावर, म्हणजेच यंत्रांनी मानवी हिताच्या विरोधात जाऊन काम करू नये, यावर गंभीरपणे काम करावे लागेल, अन्यथा मानवाचा विनाश अटळ आहे.

या जागतिक संकटात ब्रिटन सध्या इतर देशांच्या तुलनेत चांगल्या स्थितीत आणि सुरक्षित असल्याचे गेट्स यांनी मान्य केले आहे. ब्रिटनच्या एआय धोरणाचे आणि त्यांच्या सरकारी यंत्रणेच्या क्षमतेचे आंतरराष्ट्रीय स्तरावर खूप कौतुक झाले आहे. भविष्यातील धोके लक्षात घेऊन ब्रिटन सरकारने तातडीने आणि वेगाने काही मोठ्या आर्थिक घोषणा केल्या आहेत:

एआय बायोसिक्युरिटी लॅब: जैविक धोक्यांवर लक्ष ठेवण्यासाठी आणि वैद्यकीय उपाय शोधण्यासाठी जगातली पहिली प्रयोगशाळा ब्रिटनमध्ये १०० दशलक्ष पौंड्सच्या निधीतून उभारली जात आहे, ज्याला अँथ्रोपिक आणि ओपनएआय सारख्या कंपन्यांकडूनही अतिरिक्त २०० दशलक्ष पौंड्सचे पाठबळ मिळणार आहे.
एआय सिक्युरिटी इन्स्टिट्यूट : एआय मॉडेल्सची सुरक्षा तपासणाऱ्या या प्रतिष्ठित संस्थेला अतिरिक्त १२० दशलक्ष पौंड्सचा निधी जाहीर करण्यात आला आहे.
याशिवाय, 'नॅशनल सायबर शील्ड' (६० दशलक्ष पौंड्स), 'नॅशनल एक्स्पोजर सेंटर' (७० दशलक्ष पौंड्स) आणि नोबेल विजेते सायमन जॉन्सन यांच्या अध्यक्षतेखाली एआयच्या आर्थिक परिणामांचा अभ्यास करणाऱ्या नव्या 'एआय इकॉनॉमिक्स इन्स्टिट्यूट'साठी (२३ दशलक्ष पौंड्स) भरघोस आर्थिक तरतूद करण्यात आली आहे.
देशांतर्गत तंत्रज्ञानाला प्रोत्साहन देण्यासाठी आणि परदेशी कंपन्यांवरील अवलंबित्व कमी करण्यासाठी 'सॉव्हरिन एआय फंड'मध्येही वाढ करून तो १२० दशलक्ष पौंड्सचा करण्यात आला आहे.

ब्रिटनचे एआय मंत्री कनिष्क नारायण यांच्या मते, ब्रिटनला एआयच्या प्रत्येक क्षेत्रात पुढे जाण्याची गरज नाही. त्याऐवजी, चिप डिझाईन किंवा एआय सुरक्षेसारख्या मोजक्या पण महत्त्वाच्या क्षेत्रांवर  एकाधिकार मिळवणे, हे ब्रिटनचे मुख्य लक्ष्य आहे.

या मुलाखतीच्या शेवटी बिल गेट्स यांनी अमेरिका आणि चीन या दोन महासत्तांना एक स्पष्ट इशारा दिला आहे. एआयच्या शर्यतीत या दोन देशांनी परस्परांना केवळ शत्रू म्हणून पाहणे आणि 'एक जिकंणार, दुसरा हरणार' या दृष्टिकोनातून विचार करणे आता सोडून द्यायला हवे. एआयचा धोका हा आता कोणत्याही एका देशापुरता मर्यादित नसून ते थेट संपूर्ण 'मानवतेसमोरील आव्हान' बनले आहे. या महाकाय एआय मॉडेल्समुळे निर्माण होणाऱ्या आणि जगाला भेडसावणाऱ्या महाभयंकर धोक्यांना जर खरोखरच रोखायचे असेल, तर अमेरिका आणि चीनला आपले सर्व मतभेद विसरून एकत्र यावेच लागेल. जर या दोन महासत्तांनी आताही सहकार्य केले नाही, तर मानवाच्या हातून ही बाजी कायमची निसटून जाईल, हाच स्पष्ट संदेश बिल गेट्स यांच्या या मुलाखतीतून जगाला मिळतो.

स्रोत: https://observer.co.uk/news/observer-walk/article/bill-gates-humanity-will-no-longer-be-the-highest-form-of-intelligence

--- तुषार भ. कुटे

#AI 

मायक्रोसॉफ्टची तब्बल ६०,००० कर्मचाऱ्यांना ऐच्छिक निवृत्तीची (Buyout) धक्कादायक ऑफर

कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या वाढत्या आणि अवाढव्य वापरामुळे आता केवळ पारंपारिक उद्योगांमध्येच नाही, तर खुद्द तंत्रज्ञान निर्माण करणाऱ्या महाकाय कंपन्यांमध्येही एक अभूतपूर्व स्थित्यंतर पाहायला मिळत आहे. 'बार्कलेज' बँकेने ५,००० नोकऱ्या कमी केल्याची बातमी ताजी असतानाच, आता एआय क्रांतीचे नेतृत्व करणाऱ्या 'मायक्रोसॉफ्ट' या कंपनीने एक खळबळजनक निर्णय घेतला आहे.  आपला वाढता खर्च कमी करण्यासाठी आणि भविष्यातील कामाचे स्वरूप पूर्णपणे बदलण्यासाठी मायक्रोसॉफ्टने आपल्या जगभरातील तब्बल ६०,००० कर्मचाऱ्यांना नोकरी सोडण्याची किंवा ऐच्छिक निवृत्तीची मोठी ऑफर दिली आहे. एकाच वेळी इतक्या मोठ्या संख्येने कर्मचाऱ्यांना नोकरी सोडण्याचा पर्याय देणे, हे तंत्रज्ञान विश्वातील एआयच्या वाढत्या वर्चस्वाचे सर्वात भयानक आणि स्पष्ट लक्षण मानले जात आहे.


मायक्रोसॉफ्टची ही 'बायआऊट' ऑफर कंपनीतील सर्व कर्मचाऱ्यांसाठी नसून, ती विशिष्ट आणि धोरणात्मक पद्धतीने लागू करण्यात आली आहे. अमेरिका, कॅनडा, भारत आणि ब्रिटनमधील काही निवडक टीम्समध्ये काम करणाऱ्या 'उपाध्यक्ष आणि त्याखालच्या स्तरावरील' कर्मचाऱ्यांनाच ही ऑफर देण्यात आली आहे. परंतु, ज्या विभागांची कंपनीला आता सर्वात जास्त गरज आहे, जसे की 'डेटा सेंटर', 'सेल्स' आणि 'मार्केटिंग', त्या कर्मचाऱ्यांना यातून जाणीवपूर्वक वगळण्यात आले आहे. मायक्रोसॉफ्टच्या प्रवक्त्याने दिलेल्या माहितीनुसार, जे कर्मचारी ही ऑफर स्वीकारून नोकरी सोडतील, त्यांना कंपनीच्या नेहमीच्या ' severance package' (नोकरीवरून काढताना दिली जाणारी भरपाई) सारखेच आर्थिक लाभ आणि भत्ते मिळतील.
जून २०२५ च्या अखेरीस मायक्रोसॉफ्टकडे जगभरात एकूण २,२३,००० कर्मचारी होते आणि २०२२ पासून ही संख्या जवळपास स्थिर होती. परंतु, आता कंपनीला आपल्या कर्मचाऱ्यांची संख्या आणि त्यांचे कामाचे स्वरूप नव्याने ठरवायचे आहे. याआधी जुलै महिन्यातही कंपनीने निवृत्तीच्या वयात आलेल्या ८,७५० कर्मचाऱ्यांना अशीच एक वेगळी ऑफर दिली होती, ज्यापैकी तब्बल ३० टक्क्यांहून अधिक कर्मचाऱ्यांनी ती आनंदाने स्वीकारली होती. मात्र, आताच्या या नव्या आणि महाकाय 'बायआऊट' प्रोग्रामला कमी कर्मचारी प्रतिसाद देतील, असा अंदाज कंपनीने व्यक्त केला आहे.

 मायक्रोसॉफ्टने हे एवढे मोठे आणि कठोर पाऊल का उचलले, यामागे एक कटू आर्थिक वास्तव दडलेले आहे. कंपनी सध्या कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या पायाभूत सुविधांमध्ये, विशेषतः नवीन एआय मॉडेल्स, डेटा सेंटर्स आणि सर्व्हर्समध्ये अब्जावधी डॉलर्सची अफाट गुंतवणूक करत आहे. एआयमधील ही गुंतवणूक कंपनीसाठी 'जीवन-मरणाचा' प्रश्न बनली आहे. त्यामुळे, एका बाजूला एआयचा वाढता खर्च पेलण्यासाठी कंपनीला आता दुसऱ्या बाजूला मानवी कर्मचाऱ्यांवर होणारा मोठा खर्च कोणत्याही परिस्थितीत कमी करावाच लागणार आहे. थोडक्यात सांगायचे तर, एआय मशिन्सना पोसण्यासाठी आता प्रत्यक्ष माणसांना स्वतःच्या नोकऱ्यांचा बळी द्यावा लागत आहे.
ही परिस्थिती केवळ मायक्रोसॉफ्टपुरती मर्यादित नाही. 'अल्फाबेट' ( गुगलची मूळ कंपनी) आणि 'मेटा' (Meta Platforms - फेसबुक) यांसारख्या इतर महाकाय तंत्रज्ञान कंपन्यांनीही बदलत्या व्यावसायिक गरजा आणि एआयच्या वाढत्या खर्चामुळे अलीकडच्या काळात आपल्या कर्मचाऱ्यांना अशाच प्रकारच्या 'ऐच्छिक बाहेर पडण्याच्या'ऑफर्स दिल्या आहेत किंवा थेट नोकरकपात  केली आहे.

 मायक्रोसॉफ्टच्या 'चीफ पीपल ऑफिसर' ॲमी कोलमन यांनी या निर्णयाचे समर्थन करताना एक व्यावसायिक युक्तिवाद मांडला आहे. त्यांच्या मते, हा प्रोग्राम अशा कर्मचाऱ्यांना एक 'सुवर्णसंधी' देतो जे मायक्रोसॉफ्टच्या बाहेर इतरत्र काम करण्याच्या शोधात आहेत, आणि त्यांना आता कंपनीच्या पूर्ण आर्थिक पाठिंब्यासह बाहेर पडता येईल. तसेच, या कपातीमुळे कंपनीच्या वेगवेगळ्या व्यावसायिक विभागांना भविष्यात बदलणाऱ्या तांत्रिक गरजांनुसार नवीन आणि योग्य कर्मचारी भरती करण्याची लवचिकता मिळेल. मात्र, मायक्रोसॉफ्टच्या प्रवक्त्याने असेही स्पष्ट केले आहे की, जरी कंपनीने ही ऑफर दिली असली, तरी कुशल आणि महत्त्वाच्या 'टॉप टॅलेंट' कर्मचाऱ्यांना थांबवण्याचा कंपनी नक्कीच प्रयत्न करेल.

मायक्रोसॉफ्टची ही ६०,००० कर्मचाऱ्यांची बायआऊट ऑफर म्हणजे कॉर्पोरेट जगतात सुरू असलेल्या एका महाभयंकर वादळाची अधिकृत सुरुवात आहे. कृत्रिम बुद्धिमत्ता आता माणसांना केवळ मदत करत नाहीये, तर ती थेट त्यांच्या जागी प्रस्थापित होत आहे आणि त्यांच्या रोजीरोटीवर घाला घालत आहे. ज्या सॉफ्टवेअर इंजिनिअर्सनी आणि तंत्रज्ञांनी मिळून हे एआय साम्राज्य उभे केले, आज तेच या साम्राज्याचे पहिले बळी ठरत आहेत. तंत्रज्ञान कंपन्या आता मानवी बुद्धिमत्तेपेक्षा मशीनच्या गतीला आणि क्षमतेला अधिक महत्त्व आणि पैसा देत आहेत, हेच यातून सिद्ध होते. एआयच्या या वाढत्या आणि अनियंत्रित वेगामुळे भविष्यात जागतिक रोजगार बाजाराची रचना पूर्णपणे आणि कायमची कशी बदलेल, याची ही केवळ एक छोटीशी पण धडकी भरवणारी झलक आहे.  (चित्र: एआय निर्मित)

--- तुषार भ. कुटे

#AI 

जॉर्जिया राज्यातील मतदारांच्या डेटाबेसमध्ये 'अँथ्रोपिक'च्या एआय मॉडेलची अनधिकृत घुसखोरी

कृत्रिम बुद्धिमत्ता आता केवळ मानवाच्या सूचनेनुसार काम करणारे एक साधे साधन राहिलेले नाही. मानवी नियंत्रणाबाहेर जाऊन स्वतःच्या मनाने निर्णय घेणाऱ्या 'रोग एआय'चा धोका आता अधिकाधिक गडद आणि प्रत्यक्ष होताना दिसत आहे. अमेरिकेतील आघाडीची एआय कंपनी 'अँथ्रोपिक' आणि त्यांच्या 'क्लॉड' या एआय मॉडेलबाबत नुकतीच एक धक्कादायक घटना समोर आली आहे. ब्रिटनच्या 'द गार्डियन' या वृत्तपत्राने २६ ऑक्टोबर २०२६ रोजी दिलेल्या वृत्तानुसार, 'क्लॉड' या एआय मॉडेलने अमेरिकेतील जॉर्जिया राज्याच्या सरकारी वेबसाइटच्या सुरक्षा प्रणालीला हुशारीने चकवा देऊन तिथल्या मतदारांच्या संवेदनशील डेटाबेसमध्ये अनधिकृत प्रवेश मिळवला असल्याचे खुद्द 'अँथ्रोपिक' कंपनीने मान्य केले आहे. ही घटना अशा वेळी समोर आली आहे जेव्हा 'अँथ्रोपिक' शेअर बाजारात तब्बल १.५ ट्रिलियन डॉलर्सच्या अवाढव्य मूल्यांकनासह आपला आयपीओ आणण्याच्या तयारीत आहे. या घटनेने एआयच्या सुरक्षिततेवर आणि त्यांच्या अनिर्बंध डिजिटल हालचालींवर गंभीर प्रश्नचिन्ह निर्माण केले आहे.


'द गार्डियन'च्या वृत्तानुसार, 'क्लॉड' या एआय मॉडेलने जॉर्जिया राज्याच्या वेबसाइटवरील जो डेटा मिळवला, तो सर्वसामान्यांसाठी इंटरनेटवर उपलब्ध होता. मात्र, हा डेटा मिळवण्यासाठी एक महत्त्वाची अट होती – वापरकर्त्यांना एक विशिष्ट शुल्क भरावे लागत होते. तंत्रज्ञानाच्या भाषेत याला 'पेवॉल' असे म्हणतात. 'क्लॉड' हे मॉडेल 'अँथ्रोपिक'च्या एका अंतर्गत सांख्यिकीय प्रकल्पाचा भाग म्हणून एकत्रीकृत मतांच्या आकडेवारीचा शोध घेत होते. या शोधादरम्यान, या एआय मॉडेलने चलाखीने जॉर्जिया राज्याच्या सरकारी वेबसाइटच्या एका जुन्या आवृत्तीमधील तांत्रिक त्रुटी शोधून काढली. या मॉडेलच्या असे लक्षात आले की ही वेबसाइट काही अभ्यागतांना एक डिजिटल प्रवेशिका किंवा 'ॲक्सेस टोकन' मोफत देते. या यंत्राला कोणत्याही मानवी प्रोग्रामरने असे करण्यास सांगितले नसतानाही, या एआयने स्वतःहून त्या वेबसाइटकडे ॲक्सेस टोकनची मागणी केली आणि शुल्क भरण्याची प्रक्रिया शिताफीने टाळून तो महत्त्वाचा डेटा मिळवला.
हे प्रकरण उघडकीस आल्यानंतर 'अँथ्रोपिक' कंपनीने तातडीने सारवासारव करत एक अधिकृत स्पष्टीकरण दिले आहे. कंपनीने म्हटले आहे की, "क्लॉडने राज्याच्या मुख्य मतदार नोंदणी प्रणालीमध्ये कोणताही अनधिकृत प्रवेश केलेला नाही. त्याने कोणत्याही मतदानाच्या नोंदी बदललेल्या नाहीत, किंवा कोणत्याही एका वैयक्तिक मतदाराची खाजगी माहिती काढलेली नाही." यापुढे अशा प्रकारची घुसखोरी होऊ नये म्हणून कंपनीने 'क्लॉड'वर अत्यंत कडक सुरक्षा नियंत्रणे लागू केल्याचा दावा केला आहे. परंतु, एका यंत्राने स्वतःच्या बुद्धीने विचार करून आणि मानवी नियमांना बगल देऊन एका सरकारी वेबसाइटच्या सुरक्षेत त्रुटी शोधणे, हे एआय विश्वासाठी धोक्याचे लक्षण मानले जात आहे. 'एक्सिऑस' या वृत्तसंस्थेने सर्वात प्रथम या घटनेला वाचा फोडली होती.
ही घटना केवळ एक अपवाद नाहीये. याआधीही 'अँथ्रोपिक'ने स्वतःच्या एका ब्लॉगपोस्टमध्ये मान्य केले होते की, त्यांच्या मॉडेल्सनी 'टोकन किंवा शुल्काच्या मागे लपवलेल्या डेटापर्यंत पोहोचण्यासाठी काही निर्बंध स्वतःहून पार केले आहेत. यातील अनेक घटनांचा थेट संबंध अमेरिकन सरकारच्या वेबसाइट्सशी होता, हे अधिक चिंताजनक आहे. जरी 'अँथ्रोपिक'ने या घटनांचा मानवी जगावर 'किमान परिणाम' झाल्याचा दावा केला असला, तरी या मॉडेल्सनी केलेल्या काही चुका भयंकर होत्या. उदाहरणादाखल, याच एआय मॉडेलने अमेरिकेतील फिलाडेल्फिया पोलिसांना एका न सुटलेल्या खुनाच्या गुन्ह्याबाबत एक पूर्णपणे खोटी आणि बनावट टीप पाठवली होती. एवढेच नाही, तर अमेरिकेच्या परराष्ट्र विभागाने नुकतेच हे उघड केले आहे की, ऑगस्ट महिन्यात 'अँथ्रोपिक'च्या एका मॉडेलने स्वतःहून तब्बल १९ बनावट व्हिसा अर्ज दाखल केले होते.
जेव्हा एखाद्या एआय मॉडेलला प्रत्यक्ष जगात स्वयंचलितपणे काम करण्याची ताकद दिली जाते, तेव्हा त्याला 'एआय एजंट' म्हटले जाते. या 'एआय एजंट्स'कडून होणाऱ्या अनधिकृत आणि विध्वंसक वर्तनाचे प्रमाण आता जागतिक स्तरावर प्रचंड वेगाने वाढत आहे. गेल्या जुलै महिन्यात 'ओपनएआय' या चॅटजीपीटी बनवणाऱ्या कंपनीने उघड केले होते की त्यांच्या बॉट्सनी एका दुसऱ्या एआय स्टार्टअपवर चक्क हॅकिंगचा हल्ला केला होता. त्यानंतर, 'ओपनएआय'च्या एका एजंटने थेट ऑस्ट्रेलियन आरोग्य सेवा प्रणाली हॅक केल्याचे उघड झाले. सर्वात धक्कादायक बाब म्हणजे, ब्रिटनच्या एआय सुरक्षा संस्थेने असा अधिकृत अहवाल दिला आहे की, 'अँथ्रोपिक'च्या एजंट्सनी सायबर सुरक्षेच्या एका चाचणीदरम्यान खऱ्याखुऱ्या मानवांवरच एक हॅकिंग मोहीम राबवली होती.
तंत्रज्ञानाचा हा अनियंत्रित वेग आणि वाढता धोका पाहता, जगभरातील सरकारे आता तातडीने व कडक पावले उचलत आहेत. ब्रिटनच्या एआय मंत्र्यांनी नुकताच असा इशारा दिला आहे की, ऑस्ट्रेलियासारखा एआय-निर्मित सायबर हल्ला भविष्यात कोणत्याही देशावर होणे हे 'अटळ' आहे. या वाढत्या धोक्याला आळा घालण्यासाठी ब्रिटन सरकार आता 'सायबर सिक्युरिटी आणि रेझिलियन्स बिल' आणण्याच्या तयारीत आहे, ज्याद्वारे कोणत्याही एआय सुरक्षा उल्लंघनाची माहिती सरकारला देणे कंपन्यांसाठी कायदेशीररीत्या बंधनकारक केले जाईल. दुसरीकडे, अमेरिकेत व्हाईट हाऊसने एआयच्या विकासावर लक्ष ठेवण्यासाठी 'सुपर इंटेलिजन्स फोर्स' नावाच्या एका नवीन आणि उच्चस्तरीय फेडरल संस्थेची निर्मिती केली आहे. या नव्या संस्थेने आता सर्व एआय कंपन्यांना त्यांच्या तंत्रज्ञानाशी संबंधित असलेल्या सर्व सुरक्षेच्या घटना आणि त्रुटी सरकारला तत्काळ कळवण्याची कायदेशीर सक्ती केली आहे.
थोडक्यात सांगायचे तर, 'क्लॉड'ने जॉर्जियाच्या वेबसाइटवर मिळवलेला अनधिकृत प्रवेश हा केवळ एक तांत्रिक दोष नाही, तर तो मानवी नियंत्रणातून वेगाने निसटणाऱ्या एका महाकाय आणि अवाढव्य यंत्रणेचा अत्यंत स्पष्ट ट्रेलर आहे. एकीकडे टेक कंपन्या ट्रिलियन डॉलर्सचे स्वप्न पाहत असताना, दुसरीकडे त्यांचीच निर्मिती मानवी नियम आणि कायद्यांचे निर्भयपणे उल्लंघन करत आहे. जर या 'एआय एजंट्स'ना वेळेतच कडक आणि तांत्रिक बेड्या ठोकल्या गेल्या नाहीत, तर भविष्यात हे एजंट्स बँका, वैद्यकीय सेवा आणि संरक्षण प्रणालींमध्येही अशीच अनधिकृत घुसखोरी करून मानवाच्या अस्तित्वाला थेट आणि कायमचा सुरुंग लावतील, हेच 'द गार्डियन'च्या या महत्त्वपूर्ण अहवालातून स्पष्टपणे अधोरेखित होते.

--- तुषार भ. कुटे.

#AI #Artificialintelligence 

Monday, October 26, 2026

रातराणीचे रहस्य - गुरुनाथ नाईक

मराठी साहित्यविश्वात सत्तर ते नव्वदच्या दशकात रहस्यकथा, भयकथा आणि साहसकथांच्या माध्यमातून वाचकांच्या मनावर अफाट गारुड करणारे लोकप्रिय आणि अग्रगण्य नाव म्हणजे गुरुनाथ नाईक. त्यांच्या लेखणीतून अवतरलेल्या आणि वाचकांना शेवटपर्यंत खिळवून ठेवणाऱ्या अनेक कादंबऱ्यांनी मराठी साहित्यात एक वेगळाच इतिहास रचला. आजच्या नव्या पिढीला या रहस्यमय आणि थरारक साहित्याची पुन्हा एकदा ओळख व्हावी, या हेतूने 'प्राकृत प्रकाशना'ने गुरुनाथ नाईक यांचा 'रातराणीचे रहस्य' हा गाजलेली कादंबरी संग्रह नव्याने प्रकाशित केला आहे. हे पुस्तक म्हणजे रहस्य, थरार, सूड आणि गुन्हेगारी विश्वातील अनेक गुंतागुंतीच्या घटनांचे चित्तथरारक असे सादरीकरण आहे. या पुस्तकात प्रामुख्याने 'रातराणी' आणि 'भ्रमिष्ट सुंदरी' अशा उत्कंठावर्धक कथांचा समावेश असून, या कथा वाचकाला एका वेगळ्याच आणि गूढ जगात घेऊन जातात.


कादंबरीच्या कथानकाची सुरुवातच रहस्यमय आणि वेगाने होते. मध्यरात्रीच्या भयाण शांततेत चार अट्टल दरोडेखोर मुंबईतील एका बड्या असामीच्या, म्हणजेच हजरत हबीब चौधरीच्या घरात शिताफीने प्रवेश करतात आणि लाखोंची बेकायदेशीर संपत्ती लुटतात. परंतु, त्यांच्याही नकळत कोणीतरी त्यांच्यावर पाळत ठेवून असते आणि त्यांची सर्व लूट एका अज्ञात शक्तीकडून पळवली जाते. इथेच कथेला एक अनपेक्षित कलाटणी मिळते आणि 'रातराणी' या अत्यंत शक्तिशाली, गूढ आणि मध्यवर्ती पात्राचा उदय होतो. रजनी काटकर नावाची एक श्रीमंत, उच्चशिक्षित आणि गरिबांबद्दल प्रचंड कळवळा असलेली तरुणी हीच प्रत्यक्षात 'रातराणी' असते. तिच्या डोळ्यांसमोर तिच्या वडिलांची एका क्रूर दरोडेखोराने अत्यंत निर्घृणपणे हत्या केलेली असते. या भयानक घटनेनंतर रजनी एका वेगळ्याच आणि कठोर मार्गावर चालण्याचा धाडसी निर्णय घेते. ती स्वतःचे खरे रूप आणि अस्तित्व जगापासून लपवून 'रातराणी' बनते आणि मुंबईतील खतरनाक गुन्हेगारांसाठी एक मृत्यूचा सापळा उभा करते.

एकिकडे गरिबांना मायेचा आधार देणारी रजनी आणि दुसरीकडे गुन्हेगारांचा कर्दनकाळ ठरणारी 'रातराणी' असे तिचे हे दुहेरी जीवन वाचकांना प्रचंड भुरळ घालते. या संपूर्ण प्रवासात इन्स्पेक्टर माने नावाचे एक हुशार, धूर्त आणि करारी पोलीस अधिकारी रातराणीच्या मागावर असतात. रातराणी आणि इन्स्पेक्टर माने यांच्यात चाललेला हा शह-काटशहाचा खेळ अतिशय रंजक आणि श्वास रोखून धरणारा आहे. रातराणी नेहमीच पोलिसांच्या दोन पावले पुढे असते. ती केवळ गुन्हेगारांनाच शिक्षा करत नाही, तर जगदिशसारख्या एका माजी गुन्हेगाराला सन्मार्गावर आणण्यासाठीही मदत करते. या पुस्तकातील कथेचा दुसरा भाग म्हणजेच 'भ्रमिष्ट सुंदरी' ही कथादेखील तितकीच रहस्यमय आहे. यामध्ये सुलभा परांडे नावाची एक तरुणी अमली पदार्थांच्या एका मोठ्या आणि आंतरराष्ट्रीय टोळीच्या जाळ्यात अडकते. रंगारी आणि त्याच्या साथीदारांकडून तिचे अपहरण करून तिला मळवलीच्या एका निर्मनुष्य बंगल्यात डांबून ठेवले जाते. त्या ठिकाणी पोहोचून धाडसाने सुलभाची सुटका करणारी रातराणी आणि या टोळीचा पर्दाफाश करण्यासाठी धडपडणारे इन्स्पेक्टर माने यांचा थरार लेखकाने जिवंतपणे रेखाटला आहे.

गुरुनाथ नाईक यांची लेखनशैली ओघवती, वेगवान आणि कुठेही कंटाळा न येऊ देणारी आहे. कथेतील प्रत्येक प्रसंग, मग तो मध्यरात्रीचा दरोडा असो, गुन्हेगारांमधील अंतर्गत रक्तरंजित संघर्ष असो किंवा रातराणीने केलेली थरारक कारवाई असो, सर्व काही वाचकांच्या डोळ्यांसमोर एखाद्या चित्रपटासारखे उभे राहते. संवादांमधील तिखटपणा आणि पात्रांच्या मानवी भावनांचे सूक्ष्म चित्रण यामुळे कादंबरी अधिकच वास्तववादी आणि परिणामकारक बनते. 'रातराणीचे रहस्य' हे पुस्तक खऱ्या अर्थाने रहस्यकथांच्या चाहत्यांसाठी एक मोठी पर्वणी आहे. आजच्या काळातही ही कथा वाचकांना तितकीच ताजी आणि खिळवून ठेवणारी वाटते. प्राकृत प्रकाशनाने हे जुने आणि दर्जेदार अभिजात साहित्य पुन्हा एकदा अतिशय सुंदर आणि आकर्षक स्वरूपात वाचकांसमोर आणून एक अतिशय स्तुत्य आणि अभिनंदनीय कार्य केले आहे. ज्यांना वेगाने पुढे जाणारी आणि प्रत्येक पानावर उत्सुकता वाढवणारी पुस्तके वाचायला आवडतात, त्यांनी हे पुस्तक नक्कीच वाचायला हवे.

--- तुषार भ. कुटे 

#मराठी #पुस्तक #परीक्षण #गुरुनाथ_नाईक #रहस्य #थरार #कादंबरी #कथा 

Saturday, October 24, 2026

एआय आणि पर्यावरण

आपल्याला नेहमी आपला कार्बन फूटप्रिंट कमी करायला कसं सांगितलं जायचं, हे आठवतंय का? आपल्याला वीज कमी वापरण्यास, गाड्यांचा वापर कमी करण्यास, कचरा कमी करण्यास आणि पृथ्वीसाठी योग्य निर्णय घेण्यास प्रोत्साहन दिलं जायचं. संदेश अगदी स्पष्ट होता. आपल्या छोट्यातल्या छोट्या कृतीचाही नक्कीच फरक पडतो.


मग आता आपण अशा टप्प्यावर कसे पोहोचलो, जिथे आपल्या देशभरात एआयचे अवाढव्य डेटा सेंटर्स उभारले जात आहेत? ज्यामुळे विजेची वाढती मागणी, पाण्याचा वापर आणि जमिनीचा वापर यावर गंभीर प्रश्न निर्माण होत आहेत.

एआय खूप वेगाने वाढत आहे. चॅटबॉट्स, इमेज जनरेटर्स आणि अशा असंख्य सेवांमागचं तंत्रज्ञान चालवण्यासाठी टेक कंपन्यांमध्ये अधिकाधिक मोठ्या सुविधा उभारण्याची शर्यत लागली आहे. पण या वाढीची एक मोठी किंमत मोजावी लागत आहे, ज्याकडे अधिक लक्ष देण्याची गरज आहे.

या डेटा सेंटर्समध्ये प्रचंड मोठ्या प्रमाणावर उपकरणांची गरज असते. हजारो सर्व्हर्स सतत चालू ठेवण्यासाठी त्यांना अखंड विजेची आवश्यकता असते. सिस्टीम्स थंड ठेवण्यासाठी काही सेंटर्स खूप जास्त प्रमाणात पाणी वापरतात. आणि जेव्हा मोकळ्या जागांवर या नवीन इमारती बांधल्या जातात, तेव्हा आजूबाजूच्या लोकांना त्यांच्या मोकळ्या जागा, शेतजमिनी किंवा नैसर्गिक अधिवास गमावल्याचा त्रास सहन करावा लागू शकतो.

अर्थात, प्रत्येक डेटा सेंटरचा पर्यावरणावर सारखाच परिणाम होत नाही. काही सेंटर्स स्वच्छ ऊर्जेचा आणि अधिक प्रभावी कुलिंग सिस्टीमचा वापर करतात. एआयचेही खूप चांगले उपयोग आहेत. पण याचा अर्थ असा नाही की, ते चालू ठेवण्यासाठी लागणाऱ्या साधनसंपत्तीकडे आपण दुर्लक्ष करावं.

अनेक वर्षांपासून, सामान्य माणसाला त्याच्या सवयी आणि पर्यावरणावर होणारा त्यांचा परिणाम यावर गांभीर्याने विचार करायला सांगितलं गेलं आहे. त्यामुळे, तंत्रज्ञानातील या प्रचंड वाढीमुळे पर्यावरणाची जी हानी होत आहे, त्याकडे तितक्याच गांभीर्याने का लक्ष दिलं जात नाही, हा महत्वाचा प्रश्न आहे!

जर एखाद्या प्रकल्पासाठी मोठ्या प्रमाणावर वीज लागणार असेल किंवा त्यामुळे एखाद्या भागातील पाणीपुरवठ्यावर ताण येणार असेल, तर त्याला मंजुरी मिळण्यापूर्वीच लोकांना त्याबद्दल माहिती मिळण्याचा पूर्ण अधिकार आहे. जर यामुळे जंगलं किंवा शेतीवर परिणाम होणार असेल, तर हा मुद्दा अगदी सुरुवातीपासूनच चर्चेचा भाग असला पाहिजे.

पर्यावरणाचे कोणतेही नुकसान होत नाहीये असं सोंग न करता आपण नवीन तंत्रज्ञान स्वीकारायला हवं. ज्या नैसर्गिक गोष्टींचे रक्षण करण्यासाठी आपण वर्षानुवर्षे प्रयत्न करत आलो आहोत, त्यांच्याकडेच दुर्लक्ष करणं म्हणजे प्रगती असू शकत नाही.

--- तुषार भ. कुटे 

एजंट पोहोचले पुढच्या स्तरावर

बँका त्यांना ओळखू शकतील किंवा नियंत्रित करू शकतील, त्यापेक्षा वेगाने एआय एजंट्स बँक खात्यांमध्ये प्रवेश करत आहेत.

असे म्हटले जाते की मॉर्गन स्टॅनली, जेपी मॉर्गन, बँक ऑफ अमेरिका आणि वेल्स फार्गो या बँकांना ग्राहकांच्या खात्यांमध्ये थर्ड-पार्टी एआय एजंट्स प्रवेश करत असल्याचे आढळून आले आहे. यासाठी अनेकदा ग्राहकांनी स्वतः दिलेले लॉगिन डिटेल्स वापरले जात आहेत.

या एजंट्सना बँक बॅलन्सवर लक्ष ठेवण्यास, पेमेंट्स मॅनेज करण्यास किंवा इतर आर्थिक कामे पूर्ण करण्यास सांगितले जाऊ शकते. परंतु एखादी कृती थेट ग्राहकाकडून झाली आहे, अधिकृत सूचनेनुसार झाली आहे, की एजंटने चुकीच्या पद्धतीने केली आहे, हे ठरवणे बँकांसाठी कठीण होऊ शकते.


असेही समोर आले आहे की काही एजंट्सनी कस्टमर सर्व्हिसशी संपर्क साधला आहे किंवा त्यांच्या मूळ सूचनांच्या पलीकडे जाऊन काही गोष्टी करण्याचा प्रयत्न केला आहे.

यावर उपाय म्हणून, बँका आता काही ठराविक थर्ड-पार्टी एजंट्सना ब्लॉक करू लागल्या आहेत, त्यांचा अ‍ॅक्सेस मर्यादित करत आहेत किंवा त्यांना पैसे ट्रान्सफर न करता फक्त खात्याची माहिती पाहण्याची परवानगी देत आहेत.

यावरून आपण असे म्हणू शकत नाही की एआय ने बँकिंग सिस्टीमवर स्वतंत्रपणे ताबा मिळवला आहे.

पण ही एक ओळख (Identity) आणि परवानग्यांची (Permissions) समस्या आहे.

लोकांची पडताळणी करण्यासाठी, बॉट्स शोधून काढण्यासाठी आणि अकाउंट हॅक होण्यापासून रोखण्यासाठी सिस्टीम्स तयार करण्यात बँकांनी अनेक दशके घालवली आहेत. एआय एजंट्स हे मॉडेल अधिक गुंतागुंतीचे बनवतात कारण ते ग्राहकांचे योग्य प्रतिनिधी असू शकतात, पण तांत्रिकदृष्ट्या एखाद्या ऑटोमेटेड धोक्यासारखे वागू शकतात.

त्यामुळे डिजिटल बँकिंगच्या पुढच्या टप्प्यात फक्त ग्राहकाला ओळखण्यापेक्षा (KYC) अधिक गोष्टींची आवश्यकता असू शकते. बँकांना हेदेखील जाणून घ्यावे लागेल की ग्राहकाचा एजंट कोण आहे, त्याला कशाचा अ‍ॅक्सेस आहे, तो कोणती कामे करू शकतो आणि त्याने चूक केल्यास त्याची जबाबदारी कोणाची असेल.

जर एखाद्या एआय एजंटने स्पष्ट परवानगीशिवाय पैशांची देवाणघेवाण केली, तर त्यासाठी कोण जबाबदार असावे: ग्राहक, बँक की तो एजंट बनवणारी कंपनी?

(विविध स्रोत: सीएनबीसी, एनडीटीव्ही, टाइम्स, फोर्ब्स इत्यादी)

--- तुषार भ. कुटे

स्मृती मंधाना आणि कर्णधारपदाचा काटेरी मुकुट

भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळासोबत पार पडलेल्या एका महत्त्वपूर्ण बैठकीनंतर, भारतीय महिला क्रिकेट संघाची कर्णधार हरमनप्रीत कौर हिने तडकाफडकी तिन्ही क्रिकेट प्रकारांच्या कर्णधारपदाचा राजीनामा दिला. क्रिकेटप्रेमींसाठी व संपूर्ण क्रीडा विश्वासाठी ही बातमी निश्चितच अनपेक्षित आणि मोठा धक्का देणारी होती. हरमनप्रीतचे वाढते वय आणि आगामी काळातील महत्त्वपूर्ण क्रिकेट मालिकांचे नियोजन पाहता, बीसीसीआयनेच कदाचित भविष्याच्या दृष्टिकोनातून तिला हा कठोर निर्णय घेण्यासाठी भाग पाडले असावे, अशी दाट शक्यता यातून जाणवली. तिच्या या अचानक पायउतार होण्यामुळे आता 'संघाचे नवे नेतृत्व कोण करणार?' हा कळीचा प्रश्न निर्माण झाला होता.


हरमनप्रीतनंतर संघामध्ये सर्वाधिक अनुभव असलेली खेळाडू म्हणजे स्मृती मंधाना. साहजिकच या रिकाम्या झालेल्या जागेसाठी तिचेच नाव आघाडीवर होते. परंतु, एक क्रिकेटप्रेमी म्हणून मनात कुठेतरी अशीच इच्छा होती की, स्मृतीने या कर्णधारपदाची माळ स्वतःच्या गळ्यात अडकवून घेऊ नये. क्रिकेटमधील कर्णधारपद हे नेहमीच एका काटेरी मुकुटासारखे असते, आणि या मुकुटाचे वजन किती त्रासदायक असू शकते, याचा प्रत्यक्ष अनुभव भारतीय क्रिकेटमधील अनेक महान खेळाडूंनी यापूर्वी घेतला आहे. अगदी मास्टर ब्लास्टर सचिन तेंडुलकर आणि विराट कोहली यांसारख्या जागतिक दर्जाच्या दिग्गजांनीही जेव्हा हे कर्णधारपद स्वीकारले, तेव्हा त्यांच्या वैयक्तिक खेळावर आणि फलंदाजीवर या अतिरिक्त जबाबदारीचा मोठा भार पडल्याचे आपण सर्वांनीच पाहिले आहे. कालांतराने, जेव्हा संघातील इतर सहकाऱ्यांकडे हे नेतृत्व सोपवले गेले आणि या दिग्गजांच्या खांद्यावरील ताण कमी झाला, तेव्हाच या दोन्ही खेळाडूंनी जागतिक क्रिकेटमध्ये खऱ्या अर्थाने अभूतपूर्व अशी वैयक्तिक कामगिरी करून दाखवली. स्मृती मंधानाचा आक्रमक पण डोळस खेळ आणि तिचा एकंदरीत स्वभाव पाहता, ती देखील याच महान खेळाडूंच्या पठडीतील एक अव्वल दर्जाची फलंदाज आहे. म्हणूनच, तिने या नेतृत्वाच्या चक्रव्युहात न अडकता केवळ आपल्या नैसर्गिक खेळावर आणि फलंदाजीवरच लक्ष केंद्रित करावे, असे प्रकर्षाने वाटत होते. अर्थात, हे मोठे आव्हान स्वीकारण्याचा तो सर्वस्वी तिचा वैयक्तिक निर्णय होता.

नुकत्याच पार पडलेल्या झिम्बाब्वे विरुद्धच्या टी-२० मालिकेमध्ये भारतीय संघाने स्मृती मंधानाच्या नेतृत्वाखाली मैदानात उतरून ३-० असा निर्विवाद व सहज विजय मिळवला. या दणदणीत विजयामुळे एका अर्थाने तिच्या यशस्वी कर्णधारपदाची अतिशय सकारात्मक सुरुवात झाली आहे, असे नक्कीच म्हणता येईल. परंतु, वास्तव हेही आहे की झिम्बाब्वेचा संघ आंतरराष्ट्रीय स्तरावर भारताच्या तुलनेत बऱ्यापैकी दुबळा आहे. त्यामुळे या मालिकेचा निकाल भारताच्याच बाजूने लागणार, यात कोणतेही अनपेक्षित असे वळण नव्हते. स्मृतीच्या खऱ्या नेतृत्वाची आणि संयमाची कसोटी अजून लागायची बाकी आहे. भविष्यात जेव्हा भारतीय संघ स्मृतीच्या नेतृत्वाखाली इंग्लंड, ऑस्ट्रेलिया, दक्षिण आफ्रिका आणि न्यूझीलंड यांसारख्या मातब्बर संघांसमोर उभा ठाकेल, तेव्हा तिच्यातील कर्णधाराचा खरा कस लागेल. त्या कठीण आणि दबावाच्या प्रसंगांमध्येही एक रणनीतीकार म्हणून तिने संघाला खंबीरपणे पुढे न्यावे आणि त्याच वेळी एक अव्वल फलंदाज म्हणूनही तिची बॅट अशीच निर्भयपणे तळपत राहावी, हीच प्रत्येक भारतीय क्रिकेट चाहत्याची सार्थ अपेक्षा आहे.

--- तुषार भ. कुटे.

#cricket #womenscricket 

Friday, October 23, 2026

टाकसाळीतील नाणी

मराठी साहित्यविश्वात कौटुंबिक, सामाजिक आणि रहस्यमय कादंबऱ्यांचे जितक्या विपुल प्रमाणात लेखन झाले आहे, त्या तुलनेत मानवी जीवनातील महत्त्वाचा आणि जगण्याला उभारी देणारा ‘विनोद’ हा रस मात्र काहीसा दुर्लक्षितच राहिलेला दिसतो. अस्सल आणि दर्जेदार विनोदी लेखन करणाऱ्या लेखकांची नावे आठवायचा प्रयत्न केला, तर आजही चि. वि. जोशी आणि पु. ल. देशपांडे या दिग्गजांचीच नावे प्रकर्षाने ओठांवर येतात. यांच्यानंतरच्या पिढीत तशा ताकदीचे विनोदी लेखक बोटांवर मोजण्याइतकेच आहेत. त्यामुळेच, आजकाल उत्तम मराठी विनोदी साहित्य अक्षरशः शोधूनच काढावे लागते. याच शोधमोहिमेत गवसलेले आणि निखळ विनोदाची उत्तम मेजवानी देणारे एक पुस्तक म्हणजे लेखक मुकुंद टाकसाळे यांचा 'टाकसाळीतील नाणी' हा लेखसंग्रह!


आपल्या रोजच्या धकाधकीच्या आणि साच्यात अडकलेल्या दैनंदिन जीवनात अनेक छोट्या-मोठ्या घटना आपल्याही नकळत घडत असतात. त्याकडे आपण सहसा गांभीर्याने पाहतो किंवा त्यातून होणाऱ्या त्रासाने कंटाळून जातो. परंतु, याच साध्या आणि नेहमीच्या घटनांकडे एका मिश्किल, खोडकर आणि विनोदी नजरेने पाहण्याची कला फार कमी लोकांकडे असते. मुकुंद टाकसाळे यांनी आपल्या या पुस्तकातील विविध लेखांमधून नेमकी हीच कला लीलया साधली आहे. आपल्या आयुष्यात अशा अनेक गोष्टी असतात, ज्या आपल्याला हव्याहव्याशा वाटतात; पण त्या आपल्या मनासारख्या कधीच घडत नाहीत. त्यातून येणारी आपली चिडचिड, होणारी फजिती आणि माणसाचा उडणारा गोंधळ हा देखील एका उत्तम विनोदाचा विषय होऊ शकतो, हे हे पुस्तक वाचताना नव्याने उमजते.

या लेखसंग्रहाचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य म्हणजे, यात कुठेही सवंग किंवा द्व्यर्थी विनोदांचा आधार घेतलेला नाही. अतिशय निखळ, स्वच्छ आणि कुटुंबासह आस्वाद घेता येईल अशा उच्च अभिरुचीच्या विनोदाला लेखकाने इथे प्राधान्य दिले आहे. मुकुंद टाकसाळे यांची लेखणी अतिशय सराईतपणे, खळखळणाऱ्या पाण्यासारख्या प्रवाही शैलीत चालते. यातील लेखांमध्ये संवादांचा अतिशय खुबीने आणि भरपूर वापर करण्यात आला आहे. परिणामी, प्रत्येक प्रसंग वाचकाच्या डोळ्यांसमोर अक्षरशः जिवंत होतो. एखादे पात्र नेमक्या कोणत्या शैलीत, कोणत्या हेलकाव्यासह किंवा कोणत्या मनःस्थितीत बोलले असेल, याची अचूक जाणीव वाचकाला होते आणि वाचकही नकळत अगदी त्याच सुरात ते संवाद मनातल्या मनात वाचू लागतो. यातच लेखकाचे खरे यश दडलेले आहे.

दहा खुमासदार लेखांचा आणि कथांचा समावेश असलेला हा संग्रह एका वेगळ्याच आणि दर्जेदार विनोदी साहित्याची वाचनभूक भागवतो. या पुस्तकाला लाभलेली प्रसिद्ध साहित्यिक जयवंत दळवी यांची प्रस्तावना म्हणजे या पुस्तकाची शान अधिकच वाढवणारी आहे. आजच्या ताणतणावाने भरलेल्या, धावपळीच्या आणि यंत्रवत झालेल्या आयुष्यात माणसाला खळखळून हसवणारे असे साहित्य मिळणे ही खऱ्या अर्थाने एक पर्वणीच असते. केवळ ओठांवर हसू आणून न थांबता, हे पुस्तक मनावरचा सगळा ताण हलका करते आणि रोजच्या जगण्याकडे बघण्याचा एक सकारात्मक, हलकाफुलका दृष्टिकोन देते. रोजच्या आयुष्यातील गुंतागुंत विसरून काही काळ मनसोक्त हसण्यासाठी आणि एका दर्जेदार वाचनानंदाचा अनुभव घेण्यासाठी प्रत्येकाने आवर्जून वाचावे, अशी ही 'टाकसाळीतील नाणी' खरोखरच मोलाची आहेत.

--- तुषार भ. कुटे 

#मराठी #पुस्तक #परीक्षण #विनोद